Üvey Ruhlara Hutbe

Üvey olmak, sadece kan bağının değil, ruhun da yazgısıdır. Bazen öz olan bile üvey kalır. Ruhsal üveylik; sevginin hoyrat bir biçimde şarta bağlandığı yerde, içte sessizce büyüyen kırgınlıktır.

Sevgili üvey ruhlar, sizler kırgınlığınızda gizli bir hakikati taşıyorsunuz. Çünkü üvey olmak, koşula bağlanan sevgilerin ortasında, içten içe koşulsuz sevgiyi özlemektir. Siz, görünürde eksik sayılanlar değil, aslında daha derin bir bütünlüğün işaretçilerisiniz. Üveyliğinizin yükünden utanmayın. İnsanlar tembel ve çoğu zaman hoyrattır. Ama sonsuzluğun katında üveylik yoktur; orada herkes özdür. İçinizdeki sessiz kırgınlığı yadsımayın, kabul edin ama hınca dönüştürmeyin.

Üvey olmak sizi eksik kılmaz; bilakis, başkalarının kırgınlığını anlamaya, merhameti daha derin yaşamaya çağırır. Siz, kendi acınızla başkalarının acısına köprü kuranlarsınız. Bu yüzden üveyliğiniz aynı zamanda eşsiz bir özlük armağanıdır.

Bizi bağışlayan ve öğüten hayatın hatırına.

Dr. Psikolog Gökhan Özcan