Bifo Berardi: Şiir, Dilin Aşırılığıdır
Şiir nedir? Neden insanlar sözcükler, sesler ve görsel işaretlerle şiirsel ilişki kurar? Neden alışılagelmiş semiosis seviyesinden kaçarız? Neden göstergeleri sabit mübadele çerçevesinden sökeriz? Hölderlin şöyle yazar: “Layıkıyla, yine de şairane / İnsan mesken tutar bu dünyada.” Şiirsel edim burada insanın “layık olmasına” ya da hakkına taban tabana zıttır. Peki, hak nedir? Bence hak, layık olmanın, övülmeyi ya da ödüllendirilmeyi hak etmenin niteliğidir; belirli bir sosyal sahnedeki bireylerin (geleneksel) değerlerini ölçmenin niteliğidir. Aynı şiirin son satırlarında Hölderlin şöyle yazar: “Dünyada bir ölçü var mıdır? / Yoktur / Hiç.” Ölçü yalnızca bir teamüldür; hak durumuna (toplumsal tanınabilirlik) tekabül eden bir öznelerarası teamül. Şiir de sınırı ihlal eden ve ölçüden kaçan aşırılıktır. Şiirsel sözcüklerin muğlaklığı aslında semantik aşırı-kapsayıcı olma durumu olarak tanımlanabilir. Şair de şizo gibi, gösteren ile gösterilen arasındaki ilişkinin geleneksel sınırlarına itib...
